Meginhlutverk drifkeðju er að flytja kraft og hreyfingu og flytja á áreiðanlegan hátt kraft frá drifskaftinu yfir á drifskaftið þannig að vélin virki rétt á tilætluðum hraða og stefnu. Vegna þess að keðjan og keðjuhjólið tengjast beint er sleð lágmarkað, sem gerir ráð fyrir nákvæmu flutningshlutfalli sem uppfyllir kröfur búnaðarins um nákvæmni og stöðugleika.
Auk aflflutnings eru drifkeðjur færar um að takast á við mikið álag og brúa stórar miðjufjarlægðir milli stokka. Í þungum-vinnuvélum eða stöðugum-vinnuvélum senda þær áreiðanlega hátt tog á meðan þeir halda mikilli skilvirkni; þar af leiðandi eru þau mikið notuð í byggingarvélum, landbúnaðarbúnaði, færiböndum og sjálfvirkum framleiðslulínum. Ennfremur gerir eðlislægur sveigjanleiki keðjunnar kleift að laga sig að ýmsum uppsetningaraðstæðum og eykur þar með fjölhæfni búnaðarins.
Meðan á notkun stendur samhæfir drifkeðjan einnig hreyfingu ýmissa íhluta, sem tryggir að margar aðferðir virki samstillt í samræmi við sérstakar hreyfisambönd, sem tryggir sléttan og áreiðanlegan heildarafköst vélarinnar. Rétt val á keðjuforskriftum, keðjubreytum og smuraðferðum eykur ekki aðeins skilvirkni gírsins heldur dregur einnig úr sliti og orkutapi, lengir endingartíma búnaðarins, lækkar viðhaldskostnað og bætir rekstrarafköst.